olijfje.punt.nl
 
 
Leest u maar even wat door de Susy-archieven ofzo.
Want ik ben aan het werk. En ik Twitter. En ik liet mijn kinderen weer eens beprikken.
Waar Tijl al bij binnenkomst auw zei vanwege het stempeltje op zijn hand.
En ik sport. En ik ga op Fr-aamvisite.
En kijken naar een kerstspel. Waar ik Olivia in een Sensation White outfit moet hullen.
Nouja. Dat soort dingen.
Dus hier. Lees maar wat old skool Susy.
Over die clown.
Of over ik als jongen.
Of over Dennis en ik. Ook geinig.
Of de good ol' smerige klaproos. Altijd lekker.Vooral als u zwanger bent. Of van kak houdt.
En misschien over 'Maisje Dik'.
Nouja, kijk zelf maar.
 
Later.
Ik hoor het wel hè, als u het leuk vond.
 
Edit: ja, ik zie jullie wel allemaal metéén in het klaproosverhaal duiken.
Stelletje varkens.
Lees meer...   (24 reacties)
 
Even wat aandacht voor andermans ellende.
Frank, onze meester uit Apeldoorn, is momenteel in Vietnam.
Niet zomaar voor een relaxte vakantie waar hij voor 1 euro per dag eet en zich ongans laat masseren door Vietnamese vingertjes en het ene tropische strand naar het andere bezoekt.
Neen. Hij is daar om 4 weken lang zich in te zetten voor kinderen in werkelijk erbarmelijke omstandigheden.
Het enige dat je daar als vrijwilliger kunt betekenen is aandacht geven.
Liefde en aandacht. Een warme hand en een glimlach.
De foto's die hij heeft gemaakt zijn schrijnend, echt waar.
Mijn moederhart breekt als ik de ellende van die kinderen daar zie.
Ellende wat voor hen zo gewoon is dat ze niet beter weten.
Je gaat je bijna schamen voor het feit dat je kind klaagt dat haar Doracomputer geen geluid meer maakt.
Ik weet, er is zoveel meer misère in de wereld, maar af en toe mag je er wel even bij stil staan.
Het is geweldig dat er mensen zijn zoals Frank en andere vrijwilligers aldaar die er niet alleen bij stil staan, maar er ook beweging in willen zetten.
 
Dat mag wel eens gezegd worden.
Hee, Frankie? Thumbs up.
Lees meer...   (20 reacties)
 
Op verzoek van -weet ik niet meer wie- hier een kleine rondleiding in huize Augustus.
En nu gaan we naar een speeltuin.
Later!
 
 
Niet opgeruimd zoals je ziet. Ja, hee, hier léven mensen, hoor!
 
Die linkerstoel. Daar zit ik aan vastgeplakt.
 
Vooral nat rond een uur of kwart voor 7 's avonds.
De wc boven. Nouja. de muur van de wc boven.
Een blik in de pot leek me niet zo noodzakelijk.
Want links en rechts lagen nog wat vuile onderbroeken.
Dus. Een vleugje. Meer krijgen jullie niet.
Lees meer...   (26 reacties)
Als het gras 2 kontjes hoog is...moet je maaien.
Dat deed ik dus.
Nah! En wát stond er plots in het gras?
Het is ongelooflijk, Mike!
Twee roze laarzen!
Ja, twee. Heel handig met lopen.
Ze waren nog wel wat onwennig. Zie je hoe ze steun bij elkaar zoeken? Ach god.
Dus ging ik maar even een stukje met ze lopen.
Vonden ze fijn.
 
 
 
Lees meer...   (38 reacties)
Even wat fotootjes die 'k er nog op had staan.
Van de speelhoek die zó fijn is. En waar zó lief gespeeld wordt. 
Olivia gaat meestal hoog en droog zitten. Buiten het bereik van haar grijpgrage broertje.
Handig hoor. Dat kastje!
 
 
 
Oh. En Tijl was ik natuurlijk niet vergeten hè. Tijl's letters bedoel ik dan.
En Tijl zelf ook niet. Maar dat lijkt me duidelijk. Kíjk! Gisteravond nog even in elkaar gefrut.
Ik vind het mooi.
 
 
Hendig stoer stofje.
 
 
En zíj heeft natuurlijk wél al die roze laarzen. Ze doen het ook goed als sloffen.
Maar ze staan werkelijk geweldig onder een rokje met een maillotje!
 
 
 
 
En zo vond ik Klein Duimpje opeens op haar kamertje.
Stiekem moeders laarzen aangetrokken.
Niet veel later vertrok ze naar de rivier om te gaan vissen.
(juist, net gestruikeld over het kleedje. Dat ziet u goed)
Lees meer...   (8 reacties)
Al eerder geplaatst als log, in ietwat andere vorm.
 
The Day Care Chaos
 
Na een dag werken, in alle rust, muziekje aan en een enkel telefoontje, is het ophalen van de kinderen op het kinderdagverblijf een ware cultuurschok.
Ik zucht altijd een paar keer heel diep en stort me dan in het kindergeweld.Dat begint al bij de deur.
Bij het omlaaggaan van de deurklink  komt het gepeupel naar de deur gerend, gekropen of geschoven om als een stel jonge puppies te kijken of het misschien hún mama is die hen op komt halen.
De teleurstelling druipt van hun gezichtjes als dat niet zo is. Maar ze zijn sportief, die kids, en vervolgens delen ze mijn dochter op luide, zéér luide toon mede dat haar mama daar is.
Olivia is altijd bezig.
Die kijkt niet naar de deur.
Mama komt haar straks halen, dat weet ze, en tot die tijd: live life to the max!
Zodra ze de geschreeuwde interne memo heeft ontcijferd, komt ze op me afgerend met een langgerekte ‘mamaaaaaaaaaaaaaaaaa!’ Da’s altijd heel fijn.
Een enorme ego-boost, zeg maar.
Man, wat wordt er van mij gehouden! Terwijl ik bedolven word door mijn 3-jarige kind, zie ik vanuit mijn ooghoek dat babyzoon Tijl ondertussen wordt gejonast door 2 peuters.
Ik kijk ietwat zenuwachtig om me heen. Leidster A. is net bezig met een poepbroek en leidster B. zingt net een diepgaand lied voor een luidsnikkende baby.
Dan worstel ik me maar uit Olivia’s omhelzing om Tijl van een landing in de ballenbak te behoeden. Als dat gelukt is, begint het ware festijn.
Ik moet luisteren naar Olivia’s onsamenhangende verslag van haar dag, naar de beroepskeuze van Stan (politieman), Kiki’s outfit beoordelen (hoe vind jij mijn maillot?) en ondertussen mezelf van een verstikkingsdood proberen te redden door mijn ketting uit Tijl’s kleffe knuistjes te wurmen.
Wanneer ik me heb weten los te rukken van mijn boeiende gesprekspartners, begin ik gehaast al de spulletjes bij elkaar te graaien. Slaapzak, speentje, knuffeltje, plastic zakje met een ondergescheten rompertje, die zaken. Ik prop Tijl in zijn jasje en sommeer mijn dochter bij me te komen om haar jas aan te trekken. Die zit inmiddels weer op een hobbelpaard en da’s lastig aankleden.
Hop, Tijl in de kinderwagen en het gevecht met jassen en schoenen en Olivia kan beginnen.Ik glimlach nog even naar de wijsvinger van Jimmy, ja mooi! die hij trots laat zien en waar iets opzit wat naar alle waarschijnlijkheid net nog in zijn neus zat.
Ik vloek binnensmonds bij het naar buiten werken van de kinderwagen.
Geweldig, die zware deuren met die verantwoorde naar boven geplaatste klinken.
Thuis plant ik Olivia voor de tv met DieptiedieptiedieDora en Tijl kijkt vanuit zijn wipstoeltje wezenloos mee.
Ik plof op de bank en veer weer op. Eten koken. Natuurlijk.
 
Uitrusten kan morgen weer. Op mijn werk.
 
 

 

Lees meer...   (23 reacties)
Om heel eerlijk te zijn, snap ik dat award-gebeuren niet helemaal.
Je krijgt een blog-award, geeft 'm door naar 7 anderen en dat is het?
Of mis ik iets? Simone? Sanneke?
Anyway, ik heb 7 awards uit te delen. Ai ai ai.
En dat terwijl ik mijn bedankrede nog niet eens heb uitgesproken.
I would like to thank my parents, for supporting me, no matter what.
And I would like to thank God. Ofcourse. Gód!
 
Nou. Daar gaan we dan.
Oh. Wacht. Ik heb even wat beter gelezen en nu snap ik het ook echt.
Deze blog-award is de kettingbrief van de jaren '00.
Je geeft 'm door aan 7 blogs die je speciaal vindt om een speciale reden.
En die 7 blogs geven 'm vervolgens ook weer door.
Nu vraag ik me opeens af. Stel, na al dat doorgeven, je krijgt 'm nóg een keer.
Moet je er dan wéér 7 doorgeven? Hm.
Goed.
As I said: hier gaan we dan.
In willekeurige volgorde.
 
Net nieuw on the net. Hm. Gekke zin. Maar goed. Zwanger en Limburgs. Ja. Hoe erg kan het zijn, hè? Een echt vrouwenlog dus.
 
Even een verademing in mijn vaste rondje vrouw-met-kindlogjes. Één van de schaarse mannelijke loggers. Single (ladies??), leraar, en soms met een absurde kijk op dagelijkse dingen.
 
Ze heeft er al één, maar mag bij mij toch niet ontbreken. Ben dol op haar schrijfstijl en die achterlijke Agnes en Trui-cartoontjes.
 
Een fotolog om van te watertanden. Gatsakke wat een mooie foto's. Soms een verhaaltje erbij. Maar soms is de foto voldoende.
 
Lekker herkenbaar mama-logje. Met een grote zus en klein broertje. Net als bij Olijfje thuis.
 
(6) Sarah
Sarah zegt hallo. Hallo zeg ik dan terug. Lees haar sinds kort, na een flitsreclamecampagne van Octavie en het leest inderdaad lekker weg. En ook nog creatief. Bah. Niet om uit te staan die lui. ;)
 
Ze zou wat vaker mogen schrijven. Onzen Mir. Maar als ze het doet, is het bij mij gegarandeerd een schaterlach waard. Ze zegt dat ze ook moet lachen om mij. Kijk. En dat helpt hè. Dan krijg je mijn award! Whoehahaha!
 
 
Hoe het werkt:

1. De winnaar mag het logo plaatsen.
2. Plaats een link naar degene van wie je de Award hebt gekregen.
3. Stuur de Award naar zeven andere Bloggers, die door hun actualiteit, thema's en designs opvallen.
4. Zet de links van deze site op je blog.
5. Laat een berichtje achter op de betreffende site.
Lees meer...   (10 reacties)
 
Komkommertijd dus.
Dat betekent dat ik bar weinig te melden heb. Dat ik gewoon gewerkt heb.
Terwijl het buiten opeens oktober werd.
Maar ik zeik niet, want het wordt mooi weer. Zeiden ze.
Hopelijk geen propaganda van de overheid om de Nederlanders in eigen land te houden.
Maar misschien heb ik echt teveel tijd om na te denken...
En dat ik daadwerkelijk wat te doen had. Op het werk. Nouja, ongeveer de helft van de dag.
En dat ik toch in een onbewaakt ogenblik ergens op een 'BESTEL!!!' knopje geklikt heb.
Wat betekent dat dit hieronder binnenkort op Olivia's bedje ligt:
 
 
Oeps ja. Oeps. Maar luister. Het heette verdikkie Dotty Spotty Pink!
Ik bedoel, van de naam alleen al ga je toch kwijlen.
Nou. Ik wel.
Nou. En zaterdag hadden we een feestje. Van heel veel 11 jaar jongere mensen.
11 jaar jongere jongens.
En 11 jaar jongere meisjes. En ik schrok me een hoedje. Spreekwoordelijk gelukkig.
Want er waren een alarmerend aantal ballonrokjes aanwezig.
Zou ik wellicht weer een modetrend gemist hebben?
Ballonrokjes. Dat is het niet helemaal. Die hype heb ik een tig aantal jaar geleden al aan me voorbij laten gaan.
Net zoals de pofbroek. Ik moet niks wat poft. Of ballont.
Ik pof van m'n eigen al genoeg.
Toen heb ik gisteren dan ook alvast de eerste vakantie-gerelateerde actie ondernomen.
Checken of de cd van K3 en de Nutricia-cd in de draagbare dvd-speler kunnen.
Dat kon. Dus was ik blij.
Ik checkte ook nog een keer of er wat recensies over onze accommodatie bij waren gekomen.
En daar werd ik ook blij van.
Over een week schiet ik in de vakantiestress. Dat weet ik nu al. De prozac is al in huis.
 
 
Net ontdekte ik de potentiële party-animal in Tijl.
Na het eten, als pa de keuken opruimt, rolverdeling, rolverdeling dames!, hebben wij tegenwoordig disco in de kamer.
Eerder was het voornamelijk het kindergenre waar we dan wat stappasjes op deden, maar na een tijdje kots je wel een klein bakje vol van de Kabouterdans.
Dus toen ik net de radio aanzette en Fedde leGrand eruit schalde, put your hands up for Detroit, zette ik het volume even lekker op 15.
Zoooo, hee. De kinderen gingen los! Olivia sprong van plezier tegen het plafond.
En Tijl? Die zat met een bloedserieus gezicht te buikdansen.
Op zijn knieën, handen aan weerszijden van zijn hoofd en bouncen maar.
Hij keek er heel verbeten bij. Dit was serious shit. Dat zag je zo.
Hij trok eigenlijk een beetje zo'n XTC-bekkie. Dat doen die mensen toch?
Met zo'n open mond en wat heen en weer gelebber met die tong?
Nahja. Dat had ik 'm niet gegeven hoor.
Alleen wat vitamine D druppels.
En eigenlijk wilde hij staan. En dat doen wat wij deden. Dus danste ie maar wat tegen de muur.
Ons ritmische muurbloempje.
Daarna volgde nog Coldplay, ofcourse, en N.E.R.D.
Man, wat hadden wij disco. Echt wel. Echt wel disco. Hadden wij.
 
En dat was dan ook meteen het hoogtepunt van de dag.
Dat, en de scene uit Bedazzled dat Brendan Fraser opeens Spaans praat.
Vergeef me mijn slecht smaak. Ik vind dat nou eenmaal leuk.
 
En kom, klik nu maar even op één van de YouTube-linkjes en disco even lekker mee.
 
En hier nog even de tiet van Liz.
Voor de mannen, hè.
Ik heb nog altijd wat goed te maken.
Lees meer...   (48 reacties)
Goed. Laten we even afstappen van kakkerlakken, slangen, boktorren, zilvervisjes en oorwormen.
En kijk maar even dit
Gewoon omdat ik 'm, in navolging van deze, ge-wel-dig vind.
Lees meer...   (13 reacties)
Laatste tweets
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Categorieën
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl - Design by Ontwerpmijndomein.nl