olijfje.punt.nl
*wringt fotoalbum iPhone uit*
 
 
Tot mijn grote verbazing wist ik dit ongeleide projectiel te fotograferen in ruste.
 
        
Hemels -en jurkjesblauw
 
 
 
 
Ze is echt dól op haar nieuwe fiets.
Maar jullie moeten ons niet zien opstappen. Een wirwar van in elkaar klittende fietsen, handen tussen spaken en oren onder snelbinders.
Ik moet haar namelijk nog een beetje helpen. Dus.
 
          
Het moet áltijd weer gek en anders.
 
 
Het strand is hier vlak om de hoek.
Dat wisten jullie niet hè. Roermond aan Zee.
Jazeker.
 
 
Ik bleef maar wie een zotte foto's maken van de zonsondergang.
Want die was werkelijk wunderbar.
En ik hoorde de zon écht écht sissen in de plas..eh...de zee.
 
 
Toen was er nog een feestje dat het festivalseizoen opende en waar ik me festivalesk voor verkleedde. Denk ik.
En dat was weer leuk. Dat feestje.  
 
 
 
Zo. Einde.
Want ik heb geen tijd aangezien de kasten leeg zijn en de wasmanden vol.
Daar moet ik vast wat mee.
Lees meer...   (12 reacties)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ontbijt op bed, liedje uit kinderkeeltje, mooi.
Dierentuin in Duisburg, veel dikke Duitsers, veel pommes mit mayo.
Dolfijnenshow mit Delphi, Ivo und Pepina. Sehr toll.
Delphi of Ivo of Pepina sloeg met volle kracht een bal tegen mijn dochters voorhoofd.
Haha!
Oh.
We werden niet nat.
Ook al waren die ersten fünf Reihen gegarandiert von STARKEN Spritz.
Ofzoiets.
Ik ben niet zo goed in Duits. Ik maakte ook met 2 handen een wapperend gebaar toen ik doelde op de vlinderballon die Olivia graag wilde hebben.
'Ein Schmetterling?'
Ja. Das seg ich. Een Smetterling ja.
Olifant deed de moonwalk.
Otters. Grote schildpadden. Kleine ook.
Luie leeuw. Trage tijger.
Tijlie die moe was. Luiaard ook.
Lange giraffen. Maar dat schijnt vaker voor te komen.
 
En toen asperges bij oma.
Lees meer...   (11 reacties)
 
Blauwe buurtlucht
 
 
Buurtbankjes
 
 
Buurtvoetsporen
 
 
Buurtjongetje
 
 
Woops.
 
 
(It wasn't me! Sprak Buurtolph the Rednose Reindeer.)
 
 
Buurtkersthanger
 
 
Buurtjongetje weer
 
 
Buurtpaal
 
 
Buurtboom
Lees meer...   (10 reacties)
 
Sneeuw dus. En hoe! Gisteren viel er echte filmsneeuw uit de lucht.
Geruisloos, langzaam en pluizig als kleine luchtige watjes.
Ze waren makkelijk met je mond te vangen. Weet ik van horen zeggen.
Ik liep de stad in, niet omdat ik graag wandel, maar omdat ik niet graag val met de fiets en ongetwijfeld zó ongelukkig terecht kom dat ik mijn ruggegraat breek en halfverlamd met een nekbraceding Sinterklaasavond moet vieren.
In de stad was het stil. Weinig mensen en op de straten een witte deken die je voetstappen dempte.
Zie hier de sneeuwvlokjes gezellig boven op elkaar gestapeld.
Zag er heel mooi uit. Elke sneeuwvlok een individu en tóch samen.
....
Ja, je had er bij moeten zijn....
 
 
 
Mijn sjaal en ik zijn aan elkaar vergroeid these days. Ik word doodziek van het aan -en uitkleden, dus soms loop ik gewoon nog een half uur met mijn jas aan in huis.
Dit huis tocht ook aan alle kanten dus extra lagen textiel zijn geen overbodige luxe.
 
 
Ook geen overbodige luxe; een slee. Toen maandag de eerste sneeuw begon te vallen, reed ik als de wiedeweerga naar de Intratuin en scoorde daar de een na laatste slee.
De kinderen zijn er verrukt mee.
 
 
Nieuwe nep-Uggs voor de dochter: 10 euro.
 
 
Gespannen gezichtjes voor aankomst van de Sint: onbetaalbaar.
(Ingezoomde iPhone-foto: waardeloos)
 
 
 
Tijl vond het allemaal prima, die Sint en Pieten, zolang ik maar tegen hem aan bleef staan en zijn hand vast hield. Hij liet me alleen even los om wat stoffig strooigoed van de schoolgrond te rapen en bliksemsnel achter in zijn keel te gooien.
Toen Sint weer weg was, sprak hij heldhaftig: 'Sinterklaas was niet bang hè.'
Nee, Sint was niet bang. En ook niet eng.
Maar hij had wel wat veel biertjes gedronken, zag ik aan zijn buik.
 
 
Oh god ja. Aanschouw hier het lelijkste schemerlampje ooit.
Dat kreeg Tijl gisteren op het kinderdagverblijf van Sinterklaas.
Een afzichtelijk beplakte en bekraste brandweerauto met uitzinnige Fido Dido-like poppetjes erin.
Welke creatief gehandicapte geest maakte dít?
 
Oh. Ik.
 
 
 
Rondjes met de slee, rondjes met de slee, rondjes met de slee, rondjes met de slee, rondjes met de slee.
Vindt ie leuk.
 
Awel.
Een heerlijk avondje, dat is wat ik jullie alvast wens,
en niet teveel choco met slagroom drinken anders krijg je een dikke pens.
 
Lees meer...   (8 reacties)
 
 
Want ik moet nog vertellen over de kinderrommelmarkt in een naar frituurvet ruikend wijkcentrum.
Waar ik dit weekend stond.
En kéiharde handel dreef.
Doe'k morgen.
Want de huid van mijn handen die barst bij elke letter die ik typ krakend open waarna er kleine bloedende sneetjes ontstaan. Rather painful.
Iets met handcrème moet ik doen, denk ik.
Ben volledig ignorant met betrekking tot handschoenen enzo.
Tot die tijd doet Lila hier, van de Polly Pocket Family, even een Matrixje.
Ook cool. Toch?
Lees meer...   (19 reacties)
Ik sms, ik whatsapp, ik Twitter en ik bel.
En soms zegt een foto meer dan woorden.
Oh gód, wat een Hallmarktekst zeg.
Maar goed.
Ik schud even met mijn iPhone en kijk wat er van de afgelopen week aan fotocommunicatie uit komt vallen.
Onbewerkt fotomateriaal.
Ja, dat is te zien ook ja.
Ik maak een pótje van de afmetingen. Sorry.
Volgende keer weer een geinig verhaaltje.
Ja?
Ja.
 
Vonk grappig.
 
 
 
Gewoon heel snel. En achteruit. Maar dat ziet u op de foto natuurlijk niet.
 
 
Hier zegt ie zoiets als 'Huh'.
Of zoals Iben noemt 'De Wor-blik'.
(Zeg maar eens 'wor' en dan met een Limburgse r en dan de onderkaak een beetje open laten hangen als u klaar bent met het uitspreken van het woord.)
 
 
Girlie got a new coat. En spontaan lachen is er tegenwoordig niet meer bij.
Of geen tanden, zoals hier, of explosive teethexposure.
Er is geen middenweg meer.
 
 
 
 
Uit eten met de ex-collega's.
Deze caprese was hemels. HEMELS!
 
 
En het was dan ook razendsnel op.
 
 
Of Bianca deze schoentjes nog voor 1 van de tweeling wilde.
Nee. Was niet goed genoeg. Tsk.
 
 
Euh. Nóg een graadje sexier is zo'n ding op je hoofd.
Maar dat hoeft gelukkig niet in een zwembad.
 
 
Het zwemt! Het zwemt!
 
 
Kinderboekenweektekeningen.
 
 
Boek van Sonny Crockett Johnson.
 
 
Drop Dead Mindy.
Van de kast gesprongen toen ze hoorde dat Mega Toby had aangepapt met Mega Volta en zelfs de dekbedovertrek die Willem-Alexander en Maximá ook hebben had meegenomen en ook de spreien, kandelaars, servetten, handdoeken, zijden bloemen, kaasschaven en kerstballen weg waren.
Mega Volta had zelfs de konijnenbontjes op het bed vervangen voor nepbont.
Nouja. Goed. U snapt het.
 
 
'Mama, mag ik een jurk aan? Dan kan ik beter dansen.'
Tuurlijk, my little gay son. Go ahead.
Hij heeft er die middag in geslapen....
 
 
Rode jonge meisjesbenen.
 
 
Rode iets minder jonge meisjesbenen.
 
 
Verheugd achtbaangezichtje.
 
 
Vlák voor de métershoge vrije val...
 
 
Ja dag. Dag.
Lees meer...   (28 reacties)
Laatste tweets
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Categorieën
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl - Design by Ontwerpmijndomein.nl